Leesmateriaal voor mensen die houden van het kampeerleven

Door onze fijne samenwerking met Norsk Bobil og Caravan Club kunnen we spannende artikelen publiceren in uw ledenmagazine. De artikelen uit NBCC zullen pas enige tijd nadat het ledenblad is verspreid digitaal beschikbaar zijn. U kunt het ledenblad en een aantal andere voordelen eenvoudig beveiligen door: word met een camper of caravan lid van de grootste en oudste belangenorganisatie van Noorwegen.

Tekst en foto: Magne Reigstad
Caravan en Caravan magazine, Nee. 3 Juni 2022

Met stamboom in de wind: Echt Noors boereneten

Noren hebben de smaak te pakken van het meest Noorse eten en de boeren van het land omarmen de tijdgeest die zegt dat kaas, jam en worst kortgezuurd moeten zijn, een stamboom moeten hebben en op een duurzame manier moeten worden verfijnd.

Kampeerders hebben altijd het gevoel gehad om stinkende Franse en Deense kazen, ijzerharde Spaanse worstjes of Duitse augurken mee naar huis te nemen. Eten met herinneringen, eten om van te genieten, feestelijke cadeaus om te geven aan degenen die genoeg snuisterijen in de schappen hebben en grappige verhalen om te vertellen over de plek waar je het lekkers hebt gekocht.

Smaakervaringen

Twee zomers met min of meer pandemische grenzen hebben vakantiegangers geleerd dat Noors eten op Noorse borden onvergetelijke smaakervaringen biedt in een omgeving waar je het het minst verwacht. We bezoeken Noorse boerderijwinkels om te winkelen, te genieten en meer te weten te komen over de Noorse eetcultuur. Bernt Bucher-Johannessen is algemeen directeur van Hanen, een belangenorganisatie van een paar honderd Noorse boerderijwinkels. Hij is er zeker van dat Noren op pandemische vakantie in hun thuisland hebben bijgedragen aan het herstel van Noors boerderijvoedsel.

Koorts in Hardanger

"Reisgewoonten zijn veranderd en er zullen blijvende veranderingen plaatsvinden", meent Bucher-Johannes, die toegeeft dat sommige vakantie-ervaringen in de voedingssector in dit land wat meer kosten, maar Noren worden over het algemeen goed betaald in vergelijking met loontrekkenden in andere landen. "Er is niets om je voor te schamen om op vakantie te gaan in je eigen land, dat is iets heel anders dan het land dat je 30-40 jaar geleden als Noorse toerist meemaakte. Dat geldt niet in de laatste plaats in de foodsector met alle nieuwe horecagelegenheden die opduiken en lokale specialiteiten serveren", zegt Bucher-Johannessen. Hij vertelt over sider-koorts in Hardanger en verklaart deze goedaardige epidemie met de kwaliteit van de goederen. - Nu worden over de hele linie topgrondstoffen gebruikt, en daardoor zijn de prijzen ook te verdedigen, meent hij. 

Creëert een acuut verlangen om te reizen

Nu is het net zo gewoon om gasten kaas van een boerderij in Valdres aan te bieden als om de vangst van de vakantiekaas uit Brugsen in Denemarken op tafel te zetten. Noorse kaasmakers op en buiten de gebaande paden verzamelen medailles en onderscheidingen in internationale prijzen. Acute reislust ontstaat wanneer we door Hanens landenoverzicht en andere websites die adverteren met boerderijvoedsel cruisen. Luister gewoon; Vestavin, Kystvilt, Det blacke får, Hyggen eplemost, Strilalam, BesteFarHuset, Elin's drøm, Sideriet, Villfisken en Smak av Sogn, aangevuld met zelfgebreide sokken en wanten in originele Noorse patronen.

Ontdek je eigen land

De pandemische jaren hebben ons tot ontdekkingsreizigers in eigen land gemaakt. We maken foto's van het verzorgde Noorse platteland en de zon gaat nooit onder boven de wagen of auto. De geur van lokaal gemaakte kaas, gezouten elanden en smakelijke gebakjes zullen het gesprek van de reis zijn. Met dank aan de ondernemende zielen die grondstoffen uit de bergen en de kust oogsten en verfijnen. 

Koppige boeren

De manager van Hanen verwoordt het zo: - "We hebben al deze unieke aanbiedingen gekregen omdat koppige boeren iets willen creëren waar ze hun wortels hebben. Dit is belangrijke lokale waardecreatie", zegt hij.

We gaan zitten in de schuur van een van deze medewerkers - Karin Mo Valland bij Sjuragarden in het centrum van Nordheimsund. De familie stopte in 2016 met de melkproductie en plantte de velden met 8000 appelbomen, 1400 perenbomen en richtte een boerderijwinkel in waar vroeger dieren in stallen stonden. De bomen leveren 80 ton appels op, sommige te koop in de winkels van het land, de rest wordt pagina's. De vrachtwagen van de fruitgroothandel heeft de melkwagen overgenomen.

Het dialect is belangrijk

"We moesten iets verzinnen", zegt de bedrijfsleider van de boerderij en houdt een fles bijen en een fles med appelsap. Ja, het heet appelsap, daar in de tuin zijn ze trouw aan het dialect. Het ontwerp van de labels voor sappen en zijkanten is geïnspireerd op lokale patronen op een doek. Flessen en dozen op gelgewrichten, drankjes met en zonder alcoholpercentage, allemaal gemaakt van handgeplukte appels, geserveerd met serveertips. Bij Sjuragarden wordt aan alle criteria voor eten en drinken op korte afstand voldaan. De appelbomen staan ​​op palen tien passen van de winkeldeur. Nu regeert de negende generatie de molen, die zich helemaal uitstrekt tot in de Hardangerfjord. Stevige wortels. Idylle in grote hoeveelheden.

Geen snelle oplossing

Karin vult aan met lokale geschiedenis en een verhaal over de ontdekking van zeldzame munten en delen van zwaarden uit de tijd dat Hardings zulke gereedschappen nodig had. "Er is geen snelle oplossing om de bedrijfsvoering te veranderen, maar boeren in Hardanger zijn altijd vooruitstrevend geweest", zegt de voormalige melkveehouder, wijzend op rijen kleurrijke jampotten, 12 verschillende variëteiten. Karin heeft zowel in eigen land als in een professionele omgeving in het buitenland nieuwe lessen gezocht en besloten om de volledige waardeketen in handen te nemen.

Italiaanse sfeer

"Wij boeren zijn gewend om haast te hebben en nu zit ik ook in de winkel. Mensen willen zowel over de boerderij als over de producten horen", legt Karin uit en begeleidt een bezoeker naar de meterslange schappen met zowel korte als continentale ingrediënten in glas en in zakken. De nomaden onder de kampeerders krijgen Italiaanse vibes als het label Pepperocini Farciti al formaggio op het glas verkondigt. Lutro Gard bij Sørfjorden heeft schapruimte veiliggesteld met zijn paradijsappels, en een krachtige maaltijd kan worden bekroond met een mok brandnetelslee uit Hestnesøyra in Nordfjord.

De manager van de tuinwinkel heeft dezelfde ervaringen als de Hanen-manager, Bernt Bucher-Johannessen, Noren hebben hun nieuwsgierigheid naar de echte Noor opgewaardeerd en hun liefde voor het vaderland hernieuwd tijdens twee jaar reisbeperkingen. Mond-tot-mondreclame tikt tips af. In Hardanger zijn sider-routes ontstaan ​​waar bezoekers op de kaart aangeven hoeveel boerderijen ze hebben bezocht. 

Een kloppend hart

Landhandelaar Monika Bjørsvik bij Evanger in Voss heeft een kloppend hart voor Noors boerderijvoedsel. Ze vult schappen en vriezers met goederen van producenten die te klein zijn om in de grote ketens te komen. "Het is belangrijk om de dorpen levend te houden", zegt Monika, die Bygde-Norge goed kent uit haar vorige professionele carrière. Op 10 oktober om Om 10.00 uur in 2014 opende ze Evanger Landhandleri. "We hebben gehoord dat de winkel gesloten kan worden, en als een dorp de winkel verliest, is dat een zenuw die kapot gaat. Er zijn weinig andere ontmoetingsplaatsen in het dorp", vertelt ze, die is opgeleid als worstenmaker, maar al lang achter zich heeft als productieplanner bij Nortura, het landelijke verwerkingsbedrijf van de boeren voor vlees, gevogelte en eieren.

Handschoenboter

Nu is Monika betrokken bij een proefproject waarbij het resultaat zou kunnen zijn dat de verkoopperiode voor Noorse appelen aanzienlijk verlengd wordt tot na de wintermaanden. Ze werkt samen met een groot fruitmagazijn in Hardanger. Het zal zowel de consument als de boeren ten goede komen, denkt ze, die oude houten appeldozen heeft hergebruikt voor decoratieve planken in de winkel. Nu worden de kratten beladen met onder meer bier uit de flora van kleine brouwerijen. De landhandelaar vertelt graag over het eten dat ze verkoopt, de broden die hier worden gebakken, en ze kent de geschiedenis achter de handgekweekte boter van Voss en de geschaafde vis van Jølster, de medaillewinnende kazen van Fana en langzaam gerijpte venkellende uit de omgeving. Ze geeft genereus professioneel advies aan wie zijn eigen karbonade wil drogen en de worstenmaker heeft lef te koop voor wie zijn eigen worst wil vullen.

Deromantiseert

In de keuken achter het kleine café wordt het nationale gerecht met zijn talloze namen gemaakt: raspballen en varkenspannenkoekjes met varkensvlees dat op drie kilometer afstand van haar koekenpan is verwerkt. "Alles is gemaakt vanaf het begin", benadrukt de ambassadeur - alsof we anders durven te geloven. "Mensen hebben genoeg van alle additieven die nodig zijn in industrieel geproduceerd voedsel, ze houden zich bezig met hoe het voedsel wordt geproduceerd en wat het bevat", beweert ze en deromantiseert botweg dat de grote verkoop van boerderijvoedsel wordt verklaard door het feit dat Noren zijn sinds kort verliefd op de hele Noor in vaste en vloeibare vorm.

Geschiedenis is belangrijk

De missionaire landhandelaar die tijd over heeft van de reus in de Noorse voedingsindustrie, spoedt zich nu naar de kleine leveranciers voor zowel laatgroeiende hoge bergaardbeien als zijkanten uit de dorpen aan de rand van de fjord. Op drie kromme wegkilometers van de winkel raapt ze worsten en worsten van alle soorten op in de rokerij, waar ze worden gebakken zodat ze gaan roken. "Het verhaal erachter is belangrijk voor alles wat ik verkoop", zegt Monika, wijzend naar een kleine houten kist, geïmporteerd uit India en eerst gebruikt om stenen te gieten. En al snel raadt ze een ouderwetse nagelborstel met natuurlijke haren aan, een van de talloze kleine dingen die samen met de mensen de sfeer van een echte plattelandswinkel creëren.

Meer winkels

De hoofdweg tussen Bergen en Østlandet – E16, raast voorbij een paar honderd meter voorbij de winkel in het krachtdorp Evanger. Reizigers in een camper of met een kar op sleeptouw, vakantiegangers op weg naar dichtbebouwde gehuchten in Myrkdalen of op Filefjell, zijn belangrijke klantengroepen voor de buurtwinkel en het ontmoetingspunt van dorpsmensen voor een kopje koffie met verse kaneelbroodjes. Monika Bjørsvik en haar familie hebben een soortgelijke landelijke winkel opgericht in Bergen, en een ander verkooppunt op de nationale toeristische route, snelweg 7 door het huisjesgehucht Kvamskogen. In Herand in Hardanger hebben ze een volledig geautomatiseerde winkel gebouwd.

Laten we je een fooi geven

Registreer u hier en ontvang een kennisgeving terwijl we nog spannender leesmateriaal publiceren.